فایل رایگان پاورپوینت عمران بن موسي اشعري قمي

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن فایل رایگان پاورپوینت عمران بن موسي اشعري قمي :

محتویات

1 زندگی‌نامه 2 عمران در نگاه عالمان 3 استادان و شاگردان 4 آثار و روایات 5 پانویس 6 منابع

زندگی‌نامه

این محدث در منابع رجال، مشهور به «اشعری»، «زیتونی» و «قمی» است. یکی از القاب عمران، زیتونی است. بنا به گفته محقق ارجمند، شیخ عبدالله ممقانی: شاید سبب این شهرت، آن بوده که عمران به فروش زیتون می‌‌پرداخته است؛ چنان که برخی از محدثان فرزانه در کنار آموختن و نقل روایت، به کار و کسب هم اشتغال داشته‌اند.

عمران بن موسی در یکی از خاندان‌های معروف قم، مشهور به اشعری متولد شد و در همین شهر استعدادهایش شکفته گشت. از زمان تولد این محدث در منابع مختلف یادی نشده، ولی از برخی نشانه‌ها می‌‌توان حدس زد که عمران در نیمه اول از سده سوم هجری دیدگان بر جهان گشود؛[1] از جمله این که: یکی از استادان عمران، احمد بن حسن بن علی فضال است که در سال 260 ق. و استاد دیگرش، جناب محمد بن حسین ابی الخطاب در سال 262 ق. وفات نمودند. از سویی دیگر، یکی از شاگردانش به نام محمد بن حسن صفار، در تاریخ 290 ق. رحلت کرد. با عنایت به این قرائن، محتمل است که او در نیمه اول سده سوم هجری قمری دیده به جان گشوده باشد.

پدرش -موسی بن حسن بن عامر اشعری قمی- ‌‌از نخبگان و برجستگان علم حدیث به شمار می‌‌رود. کنیه او، ابوالحسن و لقبش اشعری و قمی ‌‌هم نامیده شده است. می‌‌توان شخصیت بلندمرتبه و عالی‌قدر موسی بن حسن را در آیینه سخن نجاشی به نیکی نگریست. ایشان می‌‌نگارد: «موسی بن حسن از چهره‌های بزرگ و موجه شیعه بود و حدود سی کتاب حدیث از خود به یادگار نهاد».[2]

زمان رحلت و محل درگذشت عمران بن موسی نیز چندان مشخص نیست. شاید چنانکه گفته شد، با عنایت به این که یکی از استادانش در سال 260 ق. و یکی از شاگردانش در سال 290 ق. دیده از جهان فرو بسته‌اند، بتوان گفت که این استاد حدیث، در اواخر سده سوم دار فانی را وداع گفته است.

عمران در نگاه عالمان

نجاشی می‌‌نگارد: «عمران بن موسی زیتونی، محدثی است قمی‌‌ و دارای وجاهت و منزلت رفیعی».[3] علامه حلی در میراث ارزشمند خود می‌‌نویسد: «عمران بن موسی زیتونی اشعری از گروه محدثان صاحب منزلت و بزرگوار است».[4] آیت الله سید ابوالقاسم خویی یادآور می‌‌شود: «عمران بن موسی و عمران بن موسی زیتونی و عمران بن موسی اشعری قمی، هر سه، عنوان برای یک محدث است. به هر حال او محدثی موجه و برگزیده است».[5] نویسنده کتاب طبقات الفقهاء، حضرت استاد جعفر سبحانی نیز این محدث را در شمار راویان و فقیهان بلندمرتبه شیعه قرار داده است.[6] چکیده سخن این است که تمامی ‌‌محققان تراجم و محدثان شیعه از دیرباز تا روزگار ما، همگی به سخنان نجاشی و علامه حلی مهر تأیید زده‌اند.

با این که این بزرگوار از راویان بزرگ است، اما شیخ طوسی در دو کتاب رجالش نامی ‌‌از او نبرده که این، مایه شگفتی علمای رجال و تراجم شده است؛ به طوری که شیخ محمدتقی شوشتری صاحب قاموس الرجال، بر شیخ طوسی خُرده گرفته که چرا نام این بزرگ را در گروه محدثان نیاورده است؟[7]

استادان و شاگردان

عمران بن موسی از محضر استادان زیادی بهره برد که به عنوان نمونه به نام چند نفر از آنان بسنده می‌‌شود:

1. احمد بن حسن بن علی فضال؛ 2. حسن بن ظریف ناصح؛ 3. حسن بن علی بن نعمان اعلم؛ 4. علی بن اسباط؛ 5. محمد بن الحسین ابی الخطاب؛ 6. محمد بن عبدالحمید؛ 7. محمد بن ولید خزاز؛ 8. موسی بن جعفر بغدادی؛ 9. حسن بن موسی خشاب؛ 10. هارون بن مسلم.[8]

عمران، که دلش از مهر و محبت به امامان شیعی آکنده بود، برای این که در گروه نشردهندگان معارف و آموزه‌های دینی قرار گیرد، آموخته‌های خویش را به جمعی از تشنه‌کامان اندیشه ناب الهی انتقال داد. به نام تعدادی از آنان اشاره می‌‌شود:

1. احمد بن ادریس قمی‌‌ (م 306 ق)؛ 2. محمد بن احمد بن یحیی؛ 3. محمد بن حسن صفار قمی؛ 4. محمد بن یحیی عطار قمی؛ 5. سعد بن عبدالله اشعری قمی (م 301 یا 299 ق)؛ 6. حسن بن مُتَّیل قمی.[9]

آثار و روایات

عمران اشعری، صاحب کتابی است به نام «النوادر» که از آن به عنوان کتاب کبیر یاد می‌‌کنند.[10] از عمران بن موسی روایات بسیاری نیز به یادگار مانده و نام شریف او در جای جای کتاب‌های حدیث می‌‌درخشد. با بررسی نویسنده این سطور، حدود 207 روایت از این محدث به دست ما رسیده و بر پژوهشگران این حوزه آشکار است که این اندازه روایت تحسین برانگیز است.

گرچه، این بزرگوار روایات فقهی مانند نماز، روزه، وصیت و غیره نقل کرده، برجسته‌ترین و شاخص‌ترین گرایش روایتی او به باب ولایت و امامت و فضایل و حالات امامان علیهم‌السلام اختصاص دارد که این، نشان گویایی بر باور ژرف و مهر و پیوستگی‌اش به خاندان وحی علیهم‌السلام است. چنانچه به عنوان نمونه به کتاب گرانسنگ «بصائرالدرجات» محمد بن حسن صفار قمی (م، 290 ق) یکی از شاگردان روایتی عمران توجه شود، آن گاه دانسته

لینک کمکی