فایل رایگان پاورپوینت محمدعلي علوي گرگاني

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن فایل رایگان پاورپوینت محمدعلي علوي گرگاني :

محتویات

1 ولادت 2 تحصیلات 3 اساتید 4 تدریس 5 تألیفات 6 فعالیت‌های اجتماعی 7 پانویس 8 منبع: 9 آرشیو عکس و تصویر

ولادت

آیت الله العظمى علوى گرگانى، فرزند آیت الله آقاى حاج سید سجاد علوى در خجسته ایام ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در سال 1359 ق (خرداد 1318 ش) در نجف اشرف، در بیت فضیلت و تقوا زاده شد. این ولادت، موجى از شادى و سرور در دل پدر بزرگوارش برانگیخت، چه تا آن زمان چند پسر براى وى متولد شده بودند اما همگى در همان کودکى، از دنیا رفته بودند. لذا وى به ساحت مقدس امیرالمؤمنین علیه السلام متوسل شد و از آن حضرت، درخواست فرزندى عالم و صالح نمود.

آیت الله حاج سید سجاد علوى، شبى در عالم خواب به محضر امیرمؤمنان علیه السلام مشرف شد و حضرت، بدو مژده ولادت پسرى را در آینده نزدیک داد و از او خواست تا فرزندش را به نام «على» نامگذارى نماید. هنگامى که این پسر به دنیا آمد، پدرش براى رعایت استحباب او را به نام «محمد» و براى قولى که به امیرالمؤمنین علیه السلام داده بود، او را به «على» نامگذارى کرد. پدرش، بارها بدو مى گفت: محمدعلى! تو با دیگر برادرانت تفاوت خواهى داشت و در آینده به مقامات عالیه خواهى رسید. چون تو را با توسل به ذیلِ عنایت امیرالمؤمنین، از خدا گرفته ام. معظم له، در دامان پاک پدر و مادرش رحمه الله علیهما بالید و پرورش یافت و بسیارى از مسائل دین و خواندن و نوشتن را در محضر پدرش بیاموخت.

تحصیلات

آیت الله العظمى علوى، هفت ساله بود (1365 ق) که همراه پدر بزرگوارش به ایران باز آمد و به قرائت قرآن مجید و آموختن نصاب و حساب و گلستان و پس از آن به یادگیرى فنون ادب و علوم عرب نزد ایشان پرداخت. نخست، ادبیات و مغنى و مطول و بخشى از شرح لمعه را نزد والدش بیاموخت و در سن شانزده سالگى (1374 ق)، همراه با معظم‌له و گروهى از همشهریانش به زیارت عتبات عالیات، بیت الله الحرام و بیت المقدس و شامات نائل آمد (و در طول مسیر به بازگویى مسائل شرعى و خواندن کتاب‌هاى دینى براى کاروانیان مى پرداخت).

در بازگشت از سفر حج، قصد ماندن و تحصیل در حوزه علمیه نجف اشرف را داشت که مرحوم آیت الله العظمى حکیم در زمانى که به دیدار پدر بزرگوارش آمده بود و از قصد ایشان آگاه شد، فرمودند: اگر ایشان در حوزه علمیه قم به تحصیل بپردازد بهتر است، چون حوزه قم واجد دو ویژگى است: فن تدریس و فن سخنورى، شخصى که در آن حوزه تحصیل نماید هر دو را فرامى گیرد، هم درس مى خواند و هم درس مى دهد و هم به تبلیغ دین مى پردازد، ولذا رهسپار حوزه علمیه قم شد و در محضر درس اساتید بزرگ همانند حضرات آیات: مجاهدى تبریزى، سلطانى طباطبایى و ستوده اراکى، زانوى ادب به زمین زد و باقیمانده سطوح را فراگرفت و این همه، 4 سال به طول انجامید. (که نشانگر استعداد بسیارش در کسب معلومات و ضبط محفوظات است).

اساتید

معظم‌له، در خلال تحصیل خویش توفیق یافت از دانش سرشار استوانه هاى علم و فقاهت، توشه ها برگیرد و مبانى علمى اش را استوار سازد. آنان عبارتند از:

1. زعیم بزرگ شیعه آیت الله العظمى بروجردى، که سه سال از درس فقه ایشان بهره برد. 2. رهبر کبیر انقلاب آیت الله العظمى امام خمینى، که هشت سال از درس اصول ایشان استفاده کرد. 3. آیت الله سید محمد محقق احمدآبادى یزدى - مشهور به محقق داماد - که دوازده سال از درس فقه و اصول وى بهره برد. 4. آیت الله العظمى سید محمدرضا موسوى گلپایگانى. 5. آیت الله حاج شیخ عباسعلى شاهرودى. 6. آیت الله حاج شیخ محمدعلى اراکى. 7. آیت الله حاج آقا مرتضى حایرى یزدى - که مدت 15 سال در درس فقه ایشان شرکت جُست و مورد توجه فراوان معظم‌له بود.

همچنین، معظم‌له در ایام تعطیل حوزه علمیه قم در فصل تابستان به مدت هفت سال، به نجف اشرف مى رفت و علاوه بر زیارت عتبات عالیات، به درس علماى بزرگ نجف رفته و از آنان بهره ور مى شد. ایشان عبارتند از آیات عظام: امام خمینى، آقاى خویى، آقاى شاهرودى و میرزا باقر زنجانى قدس الله اسرارهم.

تدریس

استاد معظم آیت الله العظمى علوى مدظله العالى، عمر پربار خویش را به تألیف و تدریس و تبلیغ دین گذرانیده است. ایشان از همان اوانِ تحصیل، به تدریس کتب ادبیات و سطوح پرداخت. (1334 ش) بارها سیوطى و مغنى و مطول، شرح شمسیه و شرح نظام را تدریس کرد و در همان زمانِ نوجوانى (16 سالگى) کتاب «کشف الغاشیه عن وجه الحاشیه» را تألیف نمود.

از سال 1382 ق به تدریس سطوح (معالم، قوانین، شرح لمعه و شرح تجرید) و سطح عالى (رسائل، مکاسب و کفایه و شرح منظومه) پرداخت و گاه روزانه، چهار درس را تدریس مى کرد و درس‌هایش، در زمره معروفترین و چشمگیرترین درس‌هاى حوزه علمیه قم بود. یکى از مورخین حوزه علمیه قم - بیش از 30 سال پیش (1350 ش)- درباره ایشان، نوشت: معظم‌له از فضلاء و مدرسین و اساتید سطوح عالى حوزه علمیه است، که به زیور علم و تقوا و متانت و بزرگوارى آراسته است.[1]

جناب استاد، در سال 1405 ق بود که بنا به تقاضاى گروهى از فضلاء تدریس خارج فقه (بر اساس کتاب شرایع الاسلام ابوالقاسم نجم الدین جعفرِ محقق حلى) را آغاز کرد و تاکنون کتاب‌هاى: طهارت و زکات را به پایان برده و هم اکنون شرح کتاب صلاه را ادامه مى دهند و همزمان خارج اصول را نیز بر پایه کفایه الاصول آغاز نمود که دوره کامل آن 15 سال به طول انجامید و به پایان رسید و هم اکنون دومین دوره آن، آغاز شده است. وى در طول 40 سال تدریس خویش، فضلاى بى شمارى را از سرچشمه زلال علوم اهل بیت علیهم السلام، بهره مند ساخته که بسیارى از آنان، هم اینک در شهرهاى مختلف و سمَت‌هاى گوناگون مانند: تدریس در حوزه و دانشگاه، امامت جمعه و جماعت، قضاوت و نمایندگى مجلس به خدمت به اسلام و مسلمین اشتغال دارند.

شیوه تدریس:

درس معظم‌له از ملاحت گفتار، تتبع اقوال و دقت و بررسى آن‌ها، تحقیق مبسوط در روایات (فقه الحدیث) و جمع بین اخبار متعارضه و بررسى رجال حدیث برخوردار است. ایشان، با نظر افکندن در کتاب‌هاى متداول و غیرمتداول (همانند: غنائم الایام میرزاى قمى، وسیله المعاد ملا اسماعیل عقیلى نورى، جامع المدارک آیت اللَّه خوانسارى) و نقد و بررسى آن‌ها و کاویدن ادله، سرانجام قولى را برگزیده که گاه این سخن با سخنِ دیگر فقیهان منطبق بوده و گاه متفرد است.

ایشان، به حضور منظم و بدون تعطیل در ایام درسى و سرِ ساعت، بدون اندکى تأخیر - مقید بوده و در روزهاى چهارشنبه به

لینک کمکی