فایل رایگان پاورپوینت آيت الله فيض قمي

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن فایل رایگان پاورپوینت آيت الله فيض قمي :

محتویات

1 میرزا محمد فیض قمی 2 تحصیل 3 نقش میرزا محمد فیض در گسترش حوزه علمیه قم 4 اصرار در مهاجرت 5 شاگردان 6 ترویج برای خدا 7 تالیفات 8 اخلاف شایسته 9 رحلت 10 پانویس 11 منابع

میرزا محمد فیض قمی

آیت الله العظمی ‌‌حاج آقا میرزا محمد فیض، فرزند ادیب نامی ‌‌میرزا علی‌اكبر فیض قدس سره یكی از اعاظم فقها و از اكابر علمای طراز اول در قرن چهاردهم هجری می‌‌باشد. ولادت ایشان در سال 1293 هـ.ق در قم رخ داده است.

تحصیل

مقدمات و سطوح را در قم تحصیل، و سپس برای تكمیل تحصیلات عالیه به تهران مهاجرت نموده و از محضر آیت الله آقای حاج میرزا حسن آشتیانی صاحب حاشیه بر رسائل تحصیل فقه و اصول و نزد آیت الله میرزا محمود قمی‌‌ و آقای آقا شیخ علی رشتی تحصیل حكمت و عرفان نموده است، و در سال 1317 هـ.ق به نجف اشرف عزیمت و از محاضر درس آیات عظام: آیت الله آخوند خراسانی، و آیت الله سید محمدكاظم یزدی استفاده‌ها نموده است. پس از بهره‌گیری كافی از دروس فوق، جهت سیر دقایق افكار حضرت آیت الله میرزا محمدتقی شیرازی (میرزای دوم) به سامرا هجرت نموده‌اند ضمن تحصیل از محضر مبارك ایشان، در شمار اعاظم تلامذه آن بزرگوار درآمده‌اند، و یكی از مدرسین نامی ‌‌آن حوزه قرار گرفته‌اند به همین جهت فوق‌العاده مورد توجه و عنایت خاص استاد بزرگوار خود واقع شده‌اند در همان زمان در احتیاطات مطلق، خود برخی از مقلدین خویش را به ایشان ارجاع فرموده‌اند پس از مراجعت به قم هم هر كس از اهالی قم و ساوه و اطراف آن، كه از حضرت آیت الله شیرازی سؤال می‌نمودند، كه احتیاطات مطلق شما را به كدام یك از علما مراجعه نمائیم؟ معظم‌له ایشان را معرفی می‌‌فرمودند.

نقش میرزا محمد فیض در گسترش حوزه علمیه قم

آیت الله فیض پس از تكمیل معلومات و فوز به مقام عالی اجتهاد، در سال 1333 هـ.ق به قم مراجعت فرموده و از مسئولین و بزرگان آن بلده طیبه به شمار آمدند ایشان جهت تربیت طلاب علوم دینی كمر همت بست و مدرسه فیضیه را كه بسیاری از حجرات آن انبار علاف، بقال و كسبه شده بود، از ید غاصبین و متصرفین انتزاع، و مسكن طلاب علوم دینی نمود و خود در آن مدرسه به تدریس اشتغال ورزید و برای توسعه اداره علمیه آن، خود را نیازمند معاونت و كمك دید، تا بالاخره در سال 1340 هـ.ق از آیت الله العظمی ‌‌حاج شیخ عبدالكریم حائری یزدی كه تا آن وقت در شهر اراك متوقف بودند، درخواست مهاجرت فرمود، و ایشان نیز با تمهیدات فراوان وارد قم شد و برای مزید تجلیل ایشان، مسجد بالاسر را كه محل نماز ایشان بود، به آیت الله حائری واگذار، و خود هم چند ایامی ‌‌به ایشان اقتدا ورزیدند، و روز به روز در تقویت و رونق بخشیدن به حوزه علمیه قم كوشید، به حدی كه آن را تا حد همسویی و رقابت با حوزه علمیه نجف رساندند، و از سال 1355 هـ.ق كه آیت الله حائری رحلت نمود، با عزمی ‌‌راسخ و با اعانت سایر اعاظم دانشمندان قم، حوزه علمیه قم را حفظ نمودند».[1]

اصرار در مهاجرت

گویند این مرد بزرگ به آیت الله حائری كه جهت زیارت قبر شریف حضرت معصومه سلام الله علیها آمده بود، و تصمیمی ‌‌بر اقامت نداشتند، عرض كردند: مگر این قمی‌‌هانباشند كه وقتی دعبل خزاعی، جبه اعطایی امام رضا علیه السلام را كه به قم آورد، و به هر قیمت بالایی كه گفتند حاضر به فر

لینک کمکی